Misschien is dit wel mijn belangrijkste verhaaltje of blog. Waarom ik doe wat ik doe.

Wanneer ik om me heen kijk begin ik me wel eens zorgen te maken: alles gaat zo op elkaar lijken. La perfección con la que todos los días nos enfrentamos a los desafíos y con la que nos enfrentamos a ellos, todo lo que nos gusta ver, los dispositivos que utilizamos de forma masiva con la IA, una mirada a los cursos que se imparten en el mundo real y una teoría de la vida cotidiana, la sensación de que todo se produce de una forma mucho más sencilla y se hace más fácil. Un mundo de consumo y perfección.

Nu kan ik ook geen lampen in massaproductie maken. Maar ik wil het ook niet. ¿No te gusta la moda de las 2 lámparas de techo de cristal de una victoria? Je zag het echt overal. Men vindt mooi of koopt wat er aangeboden wordt. Zonder iets eigens ergens uit te distilleren. 

Misschien is mijn diseño lento proces wel een aanklacht tegen dit alles. Mis manos no pueden hacer más lámparas por día, por semana y ni siquiera por año. No se trata de una cuestión de eficiencia, sino de un buen consejo. 

Als maker geloof ik in diseño lento. In unieke stukken die je je leven lang meeverhuisd van de ene naar de andere plek. 
Ik geloof in een object dat gecreëerd is met handen, en ergens geloof ik zelfs dat het een betere energie heeft. Maar dit neigt een beetje naar zweverij. En daar hebben we misschien ook wel wat teveel van. 

Ik maak dus geen generieke vormen uit een mal, maar een lampenvoet die ontstaat tussen mijn handen ingegeven door het weer, de zon, de luchtvochtigheid, het droogproces, de bui van die dag en soms een beetje geluk of pech. 

Mi lámpara debe estar encendida cuando se enciende y se apaga: Esto es muy especial. Niet zomaar een lámpara van keramiek. Maar iets door iemand gemaakt. Iets unieks, iets waar er geen 1000 van in een dozijn zijn. 

In een tijd waar je met 1 klik een hele doos spullen kunt bestellen bij enorm grote bedrijven, wil ik juist dat andere: vertragen. Aandacht vragen voor de kant van de makers, de 1-pitters, handen die iets creëren voor een ander, de mens achter een product. In plaats van dat 1 groot bedrijf iets laat maken in een land waar het zo goedkoop mogelijk is.

Por lo tanto, hago un número ilimitado de lámparas al año. Más de 100 unidades. Elk stuk gaat pas de deur uit als het goed voelt. Als ik het zelf thuis zou hebben, dat is een beetje de kwaliteitseis. Als ik het niet mooi vind, maak ik er weer klei van. 

Ik hoop dat we terug gaan naar bezieling, naar een tijd waar voorwerpen langer meegaan iin plaats van een paar seizoenen en daarna "uit" of stuk zijn. Ik hoop dat we minder en bewuster gaan kopen. En ik hoop dat wat ik creëer daar aan bijdraagt.

Mi marca no es para nadie Estudio Wild Orange. Het mag wild. Het mag anders. Lo mejor de lo mejor. Nada de productividades, hojas de cálculo ni búsquedas. Sino vivir, experimentar, divertirse, jugar y aprender. Esto es lo que hay en mi lámparas de techo. Leven.