Ik kan blogjes kunnen schrijven over hoe groot een lampenkap zou moeten zijn (die heb ik geschreven) of hoe je een klei atelier in richt, je een schilderij van keramiek maakt of de stappen die je volgt om te leren draaien. Maar je hebt mij daar niet meer voor nodig. Met de huidige ontwikkelingen met AI hoef je er geen blog meer over te lezenop een website waar je alleen terecht komt voor de informatie. Ik vind AI een uitkomst en ook weer niet. Dus dacht ik: wat kan ik schrijven wat AI niet kan. En dat zijn mijn belevenissen, struggles en gedachten in en rond mijn atelier in het zuiden van Spanje. Ik houd van schrijven, net als fotografie en keramiek komt het allemaal terug op 1 ding: verhalen vertellen. Schrijven heeft me jaren geleden erg geholpen toen er zich wat teveel heftige zaken in mijn leven manifesteerden.
En dus probeer ik maar mensen naar mijn website te trekken met mijn designer notes.
Elke week een klein verhaaltje rondom de studio.
Alles wat ik maak probeer ik te vatten in een verhaal, in iets dat meer is dan een vormgegeven homp klei.
Afgelopen week startten we met het opbouwen van 2 grote lampenvoeten die ik samen met 2 stagiaires gemaakt heb. Ik had een hotel lobby voor ogen of een boetiek hotel toen we er laag voor laag aan werkten. We hebben eerst de oven opgemeten en vandaar uit hebben we de maximale hoogte bepaald.
En ze waren klaar, ik had er ringen op gemaakt als bellenblazen en toch was het geheel een beetje vlak. Het was geen verhaal en er zat geen emotie in.
Ik ben altijd op zoek naar iets nieuws, wat wil je vertellen en een beetje spanning in het ontwerp. En dit was saai. Iemand zei: het is net een bom. En ik zag alleen nog maar 2 bommen staan. En dat was het moment dat de magie begon te werken. Het associeer proces startte. Als het dan een bom was dan wilde ik een speelse bom met losse elementen. Een bom maakt dingen stuk. Maar wij als mensen maken op dit moment ook veel dingen stuk. Wat je bijvoorbeeld dat in vlooienproducten voor onze huisdieren zulke giftige stoffen verwerkt zitten die in het milieu terecht komen en vlinders niet meer goed kunnen ontpoppen. We hebben geen bom nodig om veel kapot te maken of onze leefomgeving te vergiftigen. En het begon met deze vlinder. En de rest volgde; ik dacht aan de vissen, de dieren, het koraal. De vormen werden ontleed, in andere volgordes geplaatst en 1 lijn bijgevoegd. We moeten met ons allen een streep trekken. Tot hier en niet verder.
